Дар миёни кӯҳҳои баланди Ҷумҳурии Мардумии Чин, дар баландии 1771 метр аз сатҳи баҳр, яке аз лоиҳаҳои ҳайратангезу ҷасуронаи муҳандисии замони муосир ҷойгир аст – фурудгоҳи Чунтсин Ушан. Мавҷудияти ин фурудгоҳ, ки соли 2019 ифтитоҳ гардид, худ ҳайратангез мебошад. Барои сохтмони хатти парвозу фуруд муҳандисон қуллаи кӯҳеро, ки қариб 2000 метр баландӣ дошт, бурида, ҳамвор карданд.

Ин лоиҳа рамзи иқтидори муҳандисии замони муосир аст, ки бо мақсади пайваст намудани минтақаҳои дурдаст ба ҷаҳон ва табдил додани онҳо ба марказҳои сайёҳӣ ва тиҷоратӣ амалӣ гардид. Корҳои омодасозии майдон солҳои зиёд идома ёфт. Минтақае, ки фурудгоҳ дар он ба нақша гирифта шуда буд, бо геологияи душвораш машҳур буд: нишебиҳои баланд, сангпораҳо ва қуллаҳои кӯҳӣ ин корро қариб ғайриимкон менамуданд. Аммо Ҷумҳурии Мардумии Чин, ки бо лоиҳаҳои бузурги инфрасохторӣ машҳур аст, бори дигар исбот намуд, ки ғайриимкон танҳо як даъват аст.

Бо мақсади сохтани хатти ҳамвори парвоз бо дарозии қариб ду километр, муҳандисон воқеан қуллаи кӯҳро бурида, миллионҳо тонна хок ва сангро ҳамвор карданд. Дар ҷое, ки қаблан қуллаҳои санглох ҷой доштанд, имрӯз хатти парвозе тӯл мекашад, ки барои қабули ҳавопаймоҳои муосир омода мебошад.

Барои амалӣ намудани ин лоиҳа захираҳои бузург лозим буд: техникаи мураккаб, ҳазорҳо коргар ва солҳои тӯлонии заҳмат. Аммо натиҷа арзанда буд: фурудгоҳе, ки бо абрҳо ва кӯҳҳо иҳота шудааст, ба рамзи воқеии пирӯзии инсон бар мушкилиҳои табиат табдил ёфт.

Ҳадафи асосии сохтмони фурудгоҳи Чунтсин Ушан кушодани роҳ ба яке аз гӯшаҳои зеботарини Чин – дараҳои машҳури дарёи Янтсзи, маъруф ба дараҳои Ушан, буд. Ин минтақа аз қадимулайём шоирон ва рассомонро мафтун кардааст ва имрӯз барои сайёҳон аз саросари ҷаҳон боз ҳам дастрас гардид. Ба шарофати фурудгоҳ, сайёҳон метавонанд дар муддати чанд соат ба ин макон бирасанд.

Сохтмон ва истифодаи фурудгоҳ дар чунин баландӣ мушкилиҳои худро дорад. Ҳаво дар ин ҷо тунуктар аст, ки ба парвозу фуруд омадани ҳавопаймоҳо ва кори таҷҳизот таъсир мерасонад. Дар кӯҳҳо ҳаво зуд тағйир меёбад: тумани ғафс, шамолҳои сахт ва тағйироти ногаҳонии ҳарорат сатҳи баланди бехатариро талаб мекунанд.

Бо вуҷуди ин, муҳандисон ин мушкилиҳоро пешбинӣ намуда, фурудгоҳро бо системаҳои муосири навигатсионӣ ва идоракунии парвоз муҷаҳҳаз карданд. Иншоот бо дарназардошти ҳама гуна хатарҳои табиӣ бунёд ёфтааст. Пас аз ифтитоҳ, фурудгоҳ на танҳо сайёҳон, балки сармоягузориҳоро низ ҷалб намуд. Шаҳракҳои атроф имкони рушд пайдо карда, зебоии беназири табиии дараҳои Ушан шуҳрати бештар касб намуд. Имрӯз муҳаққиқон, сайёҳон ва аксбардорон ба ин ҷо меоянд, то Чинро аз нигоҳи парранда тамошо кунанд.

Сохтмони фурудгоҳ дар баландии қариб ду километр аз сатҳи баҳр инчунин рамзи стратегияи нави рушди Чин мебошад. Кишвар ҳатто дар минтақаҳои душвордастрас инфрасохторро фаъолона рушд дода, кӯҳҳо, биёбонҳо ва минтақаҳои дурдастро ба марказҳои муҳими нақлиётӣ табдил медиҳад.