Ба муносибати 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон
Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар миллат бузургтарин неъмати сиёсӣ ва таърихӣ, мояи ифтихору сарфарозӣ ва муҳимтарин заминаи рушди давлатдории миллӣ мебошад. Барои миллати тоҷик низ 9 сентябри соли 1991 ҳамчун санаи сарнавиштсоз дар саҳифаҳои таърихи навини кишвар бо ҳарфҳои заррин сабт гардидааст. Маҳз истиқлол буд, ки ба мардуми Тоҷикистон имконият фароҳам овард, то сарнавишти давлату миллати худро мустақилона муайян намуда, роҳи рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии хешро интихоб намоянд.
Имсол мардуми Тоҷикистон 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар фазои сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва созандагиву ободкорӣ таҷлил менамоянд. Дар ин давраи таърихӣ кишвари мо роҳи пурпечутобу масъулиятноки давлатсозиро тай намуда, ба дастовардҳои назаррас ноил гардид. Тавре дар суханрониҳо ва андешаҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид мешавад, истиқлолият барои миллати тоҷик на танҳо соҳибихтиёрии сиёсӣ, балки имкони эҳёи давлатдории миллӣ, таҳкими худшиносӣ ва бунёди ҷомеаи мутамаддин мебошад.
Саҳифаи нави таърихи давлатдории миллӣ
Дар оғози солҳои соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон бо мушкилоти бисёр сангини сиёсиву иҷтимоӣ рӯ ба рӯ гардид. Дар чунин марҳалаи ҳассос ҳифзи давлатдории миллӣ, нигоҳ доштани якпорчагии кишвар ва барқарор намудани сулҳу субот вазифаи таърихии бузург ба ҳисоб мерафт.
Дар ҳамин марҳала шахсияти Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун сиёсатмадори миллӣ ва роҳбари давлат дар таърихи навини Тоҷикистон нақши муҳим пайдо кард. Бо интихоби роҳи сулҳу созиш, таҳкими ваҳдати миллӣ ва бунёди пояҳои давлатдории муосир марҳалаи нави рушди Тоҷикистон оғоз гардид.
Барқарор гардидани сулҳу субот ва таҳкими ваҳдати миллӣ заминаи асосии пешрафти минбаъдаи кишвар гардид. Дар фазои сулҳу оромӣ имконият фароҳам омад, ки неруи ҷомеа ба созандагӣ, рушди иқтисодӣ, бунёди инфрасохтор, рушди маорифу тандурустӣ, фарҳанг ва дигар соҳаҳои ҳаёти давлат равона карда шавад. Дар манбаъҳои расмӣ низ таъкид мегардад, ки ваҳдати миллӣ аз муҳимтарин дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ буда, барои рушди минбаъдаи кишвар заминаи мусоид фароҳам овардааст.
Истиқлол – масъулияти бузурги давлатдорӣ
Истиқлолият танҳо соҳиби парчам, нишон, суруди миллӣ ва марзҳои муайян будан нест. Истиқлолият пеш аз ҳама масъулияти бузург дар назди Ватан, миллат ва наслҳои оянда мебошад.
Давлати соҳибистиқлол бояд пайваста барои таҳкими иқтисоди миллӣ, баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум, рушди илму маориф, ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими қонунмандӣ ва боло бурдани нуфузи кишвар дар арсаи байналмилалӣ талош намояд.
Дар ин раванд сиёсати созанда ва дурбинонаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба рушди ҳамаҷонибаи кишвар равона гардидааст. Дар тӯли 35 соли соҳибистиқлолӣ дар мамлакат ҳазорҳо иншооти иҷтимоиву иқтисодӣ бунёд гардида, симои шаҳру ноҳияҳо тағйир ёфта, имкониятҳои нави кору зиндагӣ фароҳам оварда шудаанд. Танҳо дар омодагӣ ба ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатӣ дар кишвар беш аз 35 ҳазор иншооти таъиноти гуногун бунёд ва ба истифода дода шудааст.
Ин ҳама далели он аст, ки истиқлолият бо меҳнати созанда, масъулияти шаҳрвандӣ ва заҳмати содиқонаи мардум маънои воқеӣ пайдо мекунад.
Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ
Яке аз дастовардҳои муҳими даврони истиқлол таҳкими мавқеи Тоҷикистон дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мебошад. Тоҷикистон имрӯз ҳамчун давлати соҳибихтиёр бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои судмандро ба роҳ мондааст ва дар ҳалли масъалаҳои муҳими байналмилалӣ мавқеи худро баён менамояд.
Ташаббусҳои Тоҷикистон вобаста ба масъалаҳои об, иқлим, ҳифзи пиряхҳо ва рушди устувор дар сатҳи байналмилалӣ мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтаанд. Дар баробари ин, сиёсати хориҷии кишвар ба таҳкими муносибатҳои дӯстона, ҳамкориҳои минтақавӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ равона шудааст. Дар солҳои истиқлол Тоҷикистон мақом ва манфиатҳои худро дар низоми муносибатҳои байналмилалӣ пайваста таҳким бахшидааст.
Ин дастовардҳо моро водор месозанд, ки ба истиқлолият ҳамчун арзиши муқаддаси миллӣ муносибат намуда, барои таҳкими минбаъдаи ҷойгоҳи Тоҷикистон дар ҷаҳон саҳми худро гузорем.
Роҳи созандагӣ аз истиқлол оғоз мегирад
Имрӯз ҳар як соҳаи ҳаёти кишвар дар раванди рушди миллӣ саҳми худро мегузорад. Соҳаҳои энергетика, саноат, нақлиёт, маориф, тандурустӣ, фарҳанг, кишоварзӣ ва дигар бахшҳо ҳамчун ҷузъҳои муҳими иқтисоди миллӣ барои пешрафти Тоҷикистон хизмат мекунанд.
Дар ин миён соҳаи авиатсияи гражданӣ низ ҳамчун яке аз бахшҳои муҳими низоми нақлиётӣ дар рушди иқтисодӣ, таҳкими робитаҳои байналмилалӣ ва фароҳам овардани имконияти бештари ҳаракати одамон ва молу маҳсулот нақши муҳим дорад. Рушди инфрасохтори авиатсионӣ, такмили хизматрасониҳо ва истифодаи технологияҳои муосир ба таҳкими мавқеи Тоҷикистон ҳамчун кишвари дорои имкониятҳои васеи транзитӣ ва нақлиётӣ мусоидат менамояд.
Барои кормандони соҳаи авиатсияи гражданӣ хизмат ба Ватан маънои масъулияти баланд, риояи меъёрҳои касбӣ, таъмини бехатарӣ ва саҳм гузоштан дар рушди устувори кишварро дорад. Ҳар як парвозе, ки тавассути фазои ҳавоии Тоҷикистон бехатар анҷом меёбад, натиҷаи меҳнати дастаҷамъонаи мутахассисони соҳа ва масъулияти баланди касбии онҳо мебошад.
Насли имрӯз – идомадиҳандаи роҳи истиқлол
Истиқлолият барои насли ҷавони Тоҷикистон на танҳо мероси таърихӣ, балки масъулияти бузург барои оянда аст. Ҷавонон бояд дарк намоянд, ки ободии Ватан, сулҳу оромӣ ва ваҳдати миллӣ арзишҳое мебошанд, ки ҳифзи онҳо аз ҳар як шаҳрванди кишвар масъулият ва худшиносии баландро тақозо мекунад.
Тарбияи насли донишманд, соҳибмаърифат, ватандӯст ва дорои ҷаҳонбинии муосир яке аз вазифаҳои муҳими ҷомеаи имрӯз мебошад. Зеро ояндаи Тоҷикистон аз дониш, ҷаҳонбинӣ, малака ва меҳнати ҳамин насл вобаста аст.
Имрӯз мо бояд ба фарзандони худ на танҳо дар бораи таърихи истиқлол, балки дар бораи масъулияти соҳибистиқлол будан низ сухан гӯем. Онҳо бояд донанд, ки Ватан бо меҳнати ҳаррӯза, бо дониш, касбият, ростқавлӣ ва ҳисси баланди масъулият обод мегардад.
Истиқлол – ифтихори миллӣ ва кафолати оянда
35 соли истиқлолият барои Тоҷикистон давраи муҳими давлатсозӣ, таҳкими ваҳдати миллӣ ва созандагӣ буд. Ин роҳи тайшуда моро ба оянда бо эътимоди бештар раҳнамун месозад.
Имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванди ватандӯст аз он иборат аст, ки истиқлолияти давлатиро ҳамчун арзиши муқаддас ҳифз намояд, барои таҳкими сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ саҳм гузорад ва бо меҳнати содиқона дар ободии Ватан иштирок намояд.
Истиқлол ба мо имкони соҳибдавлат буданро дод, сулҳу ваҳдат ба мо неруи пешрафт бахшид ва созандагӣ роҳи рушди Тоҷикистонро муайян намуд.
Бигзор Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамеша дар фазои сулҳу оромӣ, ваҳдати миллӣ ва созандагӣ пеш равад. Бигзор Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар фазои сулҳу дӯстӣ парафшон бошад ва номи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ б ИСТИҚЛОЛ ВА РОҲИ СОЗАНДАИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ
оз ҳам баландтар садо диҳад.
35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бошад!
Ҳусниддин Холзода
сардори Маркази матбуоти
КВД «Тоҷикаэронавигатсия»